Warning: ini_set() has been disabled for security reasons in /var/www/vhosts/kankerhard.nl/httpdocs/libraries/joomla/session/session.php on line 102

Warning: ini_set() has been disabled for security reasons in /var/www/vhosts/kankerhard.nl/httpdocs/libraries/joomla/session/session.php on line 105

Warning: ini_set() has been disabled for security reasons in /var/www/vhosts/kankerhard.nl/httpdocs/libraries/joomla/session/session.php on line 655

Warning: session_start() [function.session-start]: Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /var/www/vhosts/kankerhard.nl/httpdocs/includes/defines.php:39) in /var/www/vhosts/kankerhard.nl/httpdocs/libraries/joomla/session/session.php on line 423

Warning: session_start() [function.session-start]: Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /var/www/vhosts/kankerhard.nl/httpdocs/includes/defines.php:39) in /var/www/vhosts/kankerhard.nl/httpdocs/libraries/joomla/session/session.php on line 423

Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /var/www/vhosts/kankerhard.nl/httpdocs/includes/defines.php:39) in /var/www/vhosts/kankerhard.nl/httpdocs/libraries/joomla/session/session.php on line 426
Gangstarap Gangsta rap | Interview Bussum
Herkomst bezoekers
Top 0:
Statistieken (10's)
ÔĽŅ
Visits today:
Visits yesterday:
Visits in this month:
Visits in previous month:
Visits in this year:
Visits in previous year:
Visits total:0
Max.daily visits:
Day of max visits:1970-01-01
Max.monthly visits:
Month of max visits:1970-01
Impressions today:
Impressions yesterday:
Impressions this month:
Impressions total:0
Bots today:
Date since:1970-01-01
Fout
  • JFTP::login: Unable to login
  • JFTP::write: Unable to use passive mode

Interview Bussum

Interview

sigaro

Bussum

Bussum werd eind zeventiger jaren geboren in Jakarta. Hij woonde in zijn jeugd achtereenvolgens in Khartoum, Brussel, Wassenaar, Caracas, Parijs, weer Wassenaar, Abidjan, en Oslo. Daarna een studie in Leiden en Fontainebleau (Frankrijk), alvorens hij zich settlede in het Gooi. Bussum is getrouwd en heeft drie kinderen.

Inzago: Hi Bussum, om met de deur in huis te vallen, je woont nogal groot, vrijstaand en in een topgebied, hoe heb je dat gedaan?

Bussum: Deels de verdienste van mijn ouders die niet onbemiddeld zijn, deels een reflectie van mijn eigen succces. Ik ben werkzaam in de M&A industrie, dat betekent dat ik bedrijven begeleid bij fusies. Dat waren er in 2008 en 2009 bitter weinig trouwens, maar nu trekt het weer heerlijk aan. En dan komt het aardig binnen inderdaad.

Inzago: Als een van de weinige blanken in de zwaardere rapscene in Nederland, en dan ook nog afkomstig uit het Gooi, ben je toch een beetje een vreemde eend in de bijt. Wel eens problemen mee gehad?

Bussum. Ach wat zijn problemen. Ik ben vrij lucide van aard. Ik heb bij een recent rapconcert van een groepje goons wat pigment-technische kritiek moeten verduren, mijn kleur stond de heren op die tijd op die plaats niet echt aan, en heb toen een paar klappen moeten nemen. Ik was op dat moment ongewapend, mijn neus bloedde, wat ruis op mijn ribbenkast, maar ik bleef overeind. Ik heb toen een héle dure sigaar uit de binnenzak van mijn pak, ik ga vaak in een pak naar concerten,  gehaald en heb die pontificaal opgestoken. Dat vonden de boys dan toch wel weer cool, geloof ik. Geen last meer gehad die avond. Ik wordt daar verder niet anders van hoor. Incasseren en niet te kinderachtig zijn is mijn devies. Ik bedoel, als je bang bent voor dit soort akkefietjes kun je beter naar een homotent. 

Inzago: Waar komt jouw liefde voor de gangstarap precies vandaan?

Bussum: Dat begon tijdens mijn studie in Frankrijk waar ik echt compleet verpletterd werd door de rapformatie Arsenik (Vergif, Inz). Ze hadden toen hun album: 'Quelques gouttes suffisent' ('Enkele druppels volstaan' Inz) uit , en de energie, woede en agressie die van hun nummers afstoomde pakte me helemaal. Ik begon toen ook rapconcerten en gigs te bezoeken. Dat kon makkelijk want Parijs was iets meer dan een uur van waar ik verbleef. Ik zat toen een tijdje voor een stage in Londen, moest keihard werken en was het even afgelopen met de muziek. Terug in Nederland ben ik toen vlot getrouwd, heb een huis gekocht, kinderen gekregen en meer van die burgerlijke onzin. Tot ik een keer zat te youtuben en op Hef stuitte. Puur. Het moet begin 2008 zijn geweest, de plaat had minder dan 5.000 views nog, ik luisterde en ik werd wéér compleet weggeblazen. Net zoals jaren daarvoor in Frankrijk, maar nu nog iets heftiger. Ik voelde deze plaat zo erg! Op het eerste gezicht kom ik uit een totaal andere biotoop dan meneer Bundy, maar toch geloofde ik hem volledig. De briljant geromantiseerde versie van de straat, met een ziedende beat en een ultieme flow. De onderkant van Nederland. Een substraat waar iedereen , soms heimelijk, wel nieuwsgierig naar is. Een laag die regelrecht appeleert aan de meest primaire gevoelens van iedere man. Money, bitches, eer & geweld.  Ik mag wel zeggen dat dit nummer insloeg als een bom bij me. Dagen was ik van slag. ik kon nergens anders meer aan denken. Ik ben toen ook als een bezetene elke dag na mijn werk deze man gaan beluisteren. En van het een komt het ander.

Inzago: Wat vindt jouw omgeving van je hobby?

Bussum: Ze merken daar niet veel van. Aan de buitenkant ben ik exact hetzelfde. Ik ga ik vaak gewoon in pak naar een gig toe. Ik spreek nog immer mijn eigen uitermate verzorgde Nederlands, alhoewel ik super geniet van die nieuwe Nederlandse hiphop turbotaal. Maar dat is net als rappen, laat mij er maar van genieten hoe anderen dat doen. Zelf waag ik mij er niet aan. Laat dat nu gewoon aan de specialisten over. Ik sta die sfeer wel op te zuigen vanuit mijn eigen stijl.  Er komen dan ook regelmatig jongens op me af die denken dat ik een manager ben of zo die hun verder kan helpen. Maar dan houd ik afstand. Na het werk 's avonds ben ik meer iemand die in zijn luxe ligstoel met de koptelefoon op even heerlijk gangsta door mijn oren laat blazen. Zo hard mogelijk. Sigaartje erbij. Even geen gezeik van de kinderen. Helemaal goed. Helemaal à l'aise.

Op feestjes die ik een paar keer per jaar geef in mijn huis pompen we dus ook gewoon THC, Heinek'n, Skiezo, Tuigcommissie, etcetera. En dan aan het einde een beuker als 'Gone' van Hef erin. Dan gaan de dames en heren uit het Gooi echt los hier. Dacht het even wel. Dan worden de dames uit de villa's hier gewoon ordinaire meebrullende met de bips zwaaiende ho's, en kunnen ze dat hele primaire er even uit laten. Even transformeren, even dicht bij jezelf komen. En een dag later weer als een tutje naar de Yogales. 

Inzago : Wat is jouw functie bij kankerhard.nl?

Bussum: Ach, ik schrijf gewoon regelmatig wat recencies van nummers die ik tegen kom. Mijn invalshoek is puur de hardheid van de beat, de flow van de tekst en de geloofwaardigheid van het nummer. Ik ben heel vormgericht en minder van de geconstrueerde, ik zeg liever gekunstelde, teksten. Dat doet me weinig. Je hoeft bij mij echt niet aan te komen met rappers die binnende lijntjes blijven, zo slaapverwekkend. Het moet dus puur effectief zijn. De politiek dimensie interesseert me ook nauwelijks. Bij ons zijn daar vooral Ran en Mourad mee bezig. Die zien de opkomst en wederwaardigheden van de Nederlandse gangsta vooral in de maatschappelijke context. Vooral Mourad bewaart een harde politiek lijn. Boeien. Ik bemoei me daar dus niet mee. Laat mij maar lekker genieten zonder ballast. Heerlijk toch man. 

Inzago: Heb jijzelf ook geleefd als een rapper?

Bussum: Een aantal overeenkomsten ontwaar ik wél. Ik heb snel kinderen gekregen, drie, maar dan wel weer bij maar één vrouw. Vooralsnog. Flink wat drugs gebruikt, maar natuurlijk nooit weed. Veel te goedkoop natuurlijk. Daar begon ik dus niet aan. Ik bedoel, ik drink ook geen bier, dat is rommel, maar wél Whiskey. En dan als het even kan alleen Talisker Scotch. Maximaal één ijsblokje  Ook heb ik een paar jaar flink gesnoven. Tijdens mijn studententijd nog heb ik mijn neusschotje eruit gesnoven. Héérlijk man. Na mijn stage in London ben ik van de een op de andere dag gestopt en kocht ik mijn hut in het Gooi. Ik kreeg een baan waar ik moest werken als een zwetend paard, en het idee was dat ik de volgende dag weer fris en scherp erbij liep op de zaak.  Dat vind  ik bij rapconcerten ook. Mij interessseert het geen jota wat de rapper spuit, slikt, snuift of rookt, maar ga dus niet als een lamlul voor me staan.  Want ik wil die energie van je hebben. Ik wil die inspiratie voelen. Blaas me maar uit mijn pantoffels, doe het maar. Ik moet zeggen dat ik de live concerten in Nederland in het algemeen beter zie worden omdat je begint te zien dat een hele generatie rappers nu kilometers heeft gemaakt. Er is heel lang geen tijd geweest voor arrogantie, maar rappers moesten gewoon de bus in naar een clubhuis in Kortrijk of een middelbare school in Delfzijl, om brood op de plank te krijgen. Ervaring opdoen, zelfvertrouwen kweken. Een zegen voor de hele industrie. Een rap-gig geven is ook iets dat je moet leren. Met de media omgaan is ook iets dat je moet leren. Die omgang met de media is van de meeste rappers, ook van veel grote bekende jongens, echt hemeltergend. Dan vraag je je af:' Hoe kun jij nou op zo'n briljante manier, prachtig articulerend, met geniaal woordspel, en op hoge snelheid, je tekst wegzetten terwijl je tegelijkertijd er niet in slaagt  om één zin recht Nederlands te antwoorden op een televisievraag. Misschien is die verbale begaafdheid van de goed Nederlandse rappers eenzijdig op het rappen op een beat georienteerd en vindt die geen weg als er geen geluid op de achtergrond ligt. Mijn oplossing zou zijn voor de jongens die zich niet fatsoenlijk uit kunnen drukken om hun mond gewoon te houden. Niet interessant proberen te doen tegen zo'n journalistieke wijsneus, maar de man simpelweg oproepen om te luisteren naar je werk. Het gezanik eromheen verstoort vaak de mythe, de romantiek, mijn droom, en zijn reputatie. In de Franse rapindustire zag je ook dat op een bepaald moment de massamedia zich intensief gaan bemoeien met hun rapartiesten, gedwongen door de kijkcijfers, met ook de negatieve gevolgen daarvan dus. De illusie wordt verstoord. De upside is natuurlijk, en tevens het dilemma, dat die media aandacht ook weer nodig is om de muziek goed te vermarkten. In Nederland staan we nu waar de Franse markt een paar jaar geleden stond. De media raakt meer en meer betrokken bij de rapindustrie, dus er komen meer kansen om te verdienen. Dat is een goede ontwikkeling, alleen is het wel zo dat honger de beste brandstof is voor creativiteit en lef.

Inzago: Kun jij dan nog steeds genieten van gangstarap nu dit de richting van de maaatschappelijke acceptatie uitbeweegt.

Bussum: Zeker wel. Ik geloof niet dat de beat van een Heftrack minder hard is als de man de helft van de week in een televisiestudio zit. Ik geloof ook sterk in het principe dat als de hele jonge jongens, die nu op punt staan professioneel te gaan rappen, zien dat er serieus geld kan worden verdiend in deze biz, zij zullen worden gestimuleerd om de volgende grens op te zoeken. Zij moeten uiteindelijk niet de oude draken respecteren, zij moeten ze verslaan, opeten, vernietigen. Met hardere teksten, hardere beats en scherpere clips. Dat is de natuur. En ik verheug me er nu al op.

Inzago: Ben jijzelf wel eens in contact gekomen met politie of justitie?

Bussum: Nee kleinigheidjes als parkeerboetes daargelaten eigenlijk nooit. Ik heb natuurlijk het voordeel van mijn blanke gezicht op de straat, en dat maakt niet te ontkennen een enorm verschil in Nederland. In mijn beroep waar ik veel met de financiele wereld te maken heb hebben we ook geen last van politie noch justitie. Die hebben daar de kennis, de wil en de mankracht niet voor om bepaalde dingen daar aan te pakken. Is te hoog voor ze. In raptaal: Popoweetniks. Ook bij ons wordt er nauwelijks gesnitched. Je ziet soms mannen weglopen met  zeer grote bedragen, maar de code is dat iedereen zijn mond houdt. Ik bedoel een week later sta je met de hoofdcommissaris of de officier van Justie weer op een barbecue; Die mensen hebben verder geen idee. Houden zo dus. Misschien wél weer een overeenkomst met de rapwereld waar de spreekwoordelijke kogel staat op verraad of samenwerking met de politie of rechterlijke macht. Zelfde code.

Inzago: Heeft de gangstarap je leven veranderd en houd je ook van andere vormen van muziek?

Bussum: De gangsta heeft mijn leven een nieuw genotsmiddel gegeven. Voor mij is het een manier voor reflectie, ontstressing, totale overgave aan de beat  terwijl ik die hele primaire boodschap laat inzinken. Mijn vrouw is zwaar in de housemuziek, maar dat roept lang niet dezelfde intensiteit op bij me. Ik absorbeer die geluiden wel maar wordt er soms nerveus van. Het gemis aan tekst in de house vind ik toch uiteindelijk ook een deficientie die de rap wel een meerwaarde geeft. Alhoewel hele slappe teksten die zonder enige flow worden geleverd me waanzinnig irriteren. Dan rook ik liever een sigaar. Ik ben wel een jongen die of ik nu werk, drugs pak , koffie drink, sigaren rook, sex heb met mijn vrouw, of dus rap luister, wél meteen extreem wil gaan. Ik kan dus echt niet luisteren naar rukkertjes-rap op een nintendo beat. Net zoals ik geen goedkope sigaren aanraak. Wat heet, ik kom niet eens in de buurt van goedkope rookwaar. 

 

 

 

 

 

.


Deel dit artikel!
Hyves! Facebook! TwitThis
 

   

Twitter    

Speelgoed

            Bestel